Καμπανάκι για το εργο

Τα Νέα, 07.09.2012

Της Φωτεινής Στεφανοπούλου

Στην κόψη του ξυραφιού βρίσκεται για ακόμη μία φορά η κατασκευή του Μετρό Θεσσαλονίκης. Με υπόμνημά της προς την Αττικό Μετρό η ανάδοχος κοινοπραξία κρούει τον κώδωνα του κινδύνου ότι οι σημαντικές καθυστερήσεις, που οφείλονται κυρίως στις αρχαιολογικές ανασκαφές και μετρούν ήδη σχεδόν έξι χρόνια, και τα συνεπακόλουθα οικονομικά βάρη που η ίδια επωμίζεται μπορεί να οδηγήσουν σε διακοπή του έργου και μάλιστα πολύ σύντομα.
Λίγες ημέρες προτού εκπνεύσει η αρχική συμβατική προθεσμία έχει εκτελεστεί μόνο το 24% των εργασιών, ενώ συνεχώς προκύπτουν νέα εμπόδια, τα οποία ανατρέπουν διαρκώς τον προγραμματισμό, μεταθέτοντας την ολοκλήρωση του έργου κατά αρκετά χρόνια. Σύμφωνα με τους εκπροσώπους της κοινοπραξίας, οι βασικές αιτίες καθυστερήσεων είναι «αφενός οι απρόβλεπτης έκτασης και διάρκειας αρχαιολογικές έρευνες και αφετέρου οι καθυστέρηση στις απαλλοτριώσεις, ορισμένες από τις οποίες ακόμη εκκρεμούν». Και οι καθυστερήσεις αυτές, που δεν οφείλονται στον ανάδοχο, έχουν ως αποτέλεσμα να ζημιώνεται η κοινοπραξία με δεκάδες εκατομμύρια ευρώ.
Χαρακτηριστικά αναφέρεται ότι οι αρχαιολογικές ανασκαφές στους κεντρικούς σταθμούς, που είχαν εκτιμώμενη διάρκεια οκτώ με δέκα μήνες για τον καθένα, διαρκούν ήδη σχεδόν έξι χρόνια. Η δε εκτίμηση δαπανών, που αρχικά ανερχόταν σε 15 εκατ. ευρώ, πλέον φτάνει τα 90 εκατ. ευρώ.
Παράλληλα, εκκρεμούν ακόμη οι απαλλοτριώσεις στη διακλάδωση Πατρικίου, στον σταθμό Βούλγαρη, στον σταθμό και στη διακλάδωση Νέας Ελβετίας και σε τμήμα από τη Νέα Ελβετία προς το Αμαξοστάσιο, ενώ δεν έχει παραληφθεί ο σταθμός Παπάφη και μεγάλο τμήμα του Αμαξοστασίου.
Στην περίπτωση που τελικά η κοινοπραξία δεν μπορεί να ανταποκριθεί, η Αττικό Μετρό έχει δικαίωμα να κηρύξει σε διάστημα 2-3 μηνών έκπτωτο τον εργολάβο και στην συνέχεια μπορεί είτε να επαναδημοπρατήσει το έργο είτε να το αναθέσει στην επόμενη εταιρεία που είχε συμμετάσχει στον διαγωνισμό.
Η έκθεση της κοινοπραξίας φέρνει για μια ακόμη φορά στην επιφάνεια τον στρεβλό – κατά τους ειδικούς – τρόπο με τον οποίο δημοπρατήθηκε το έργο, που αποτέλεσε και τη βασική πηγή προβλημάτων. Το έργο δημοπρατήθηκε με τη μέθοδο της μελέτης-κατασκευής, πράγμα που πρακτικά σημαίνει ότι σχεδιάζεται κατά τη διάρκεια της κατασκευής. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να παρουσιαστούν σοβαρές εμπλοκές, όπως το ότι ο σταθμός της Βούλγαρη χωροθετήθηκε πάνω σε σεισμικό ρήγμα και ο σταθμός Νέας Ελβετίας πάνω σε ρέμα, ο σταθμός της Ανάληψης σχεδιάστηκε κάτω από τα μπαλκόνια της οδού Δελφών, όπου δεν μπορούν να δουλέψουν γεωτρύπανα, ενώ δεν προηγήθηκαν οι απαλλοτριώσεις ούτε λύθηκε το ζήτημα παραχώρησης έκτασης από το Παπάφειο.

20.000 θησαυροί η σοδειά του Μετροπόντικα

Τα Νέα, 07.09.2012

Της Βίκυς Χαρισοπούλου
 

Τα αρχαιολογικά ευρήματα κατά τη διάρκεια της κατασκευής του υπόγειου σιδηροδρόμου δίνουν εντυπωσιακά στοιχεία για την πόλη

Εξι χρόνια και 15.000 τ.μ. ανασκαφών, 60 εκατομμύρια ευρώ (ο προϋπολογισμός ήταν αρχικά 15, ανέβηκε στα 90 και έχουν μέχρι στιγμής διατεθεί τα 60 εκατομμύρια), τρύπες σε βάθος μιας πολυκατοικίας (30 μέτρων από τα 7-9 που υπολογιζόταν αρχικά) και περισσότερα από 20.000 αντικείμενα – οι πολλοί μάρτυρες της 2.300 χρόνων ιστορίας της πόλης συνθέτουν τη μέχρι στιγμής σοδειά των επίπονων αρχαιολογικών ερευνών στο πλαίσιο της κατασκευής του Μετρό στη Θεσσαλονίκη.
Και παρότι το «χρυσάφι» των ευρημάτων (οκτώ συνολικά στεφάνια που εντοπίστηκαν προ τετραετίας στον σταθμό της Διασταύρωσης Πανεπιστημίου, σειρά χρυσών νομισμάτων και λιγότερων κτερισμάτων σε γυναικείους τάφους των ελληνιστικών χρόνων) φαίνεται να εκλείπει, τα ευρήματα (κυρίως νεότερα από τη βυζαντινή περίοδο και μετά) πολλαπλασιάζονται και δίνουν εντυπωσιακά στοιχεία για τη συνεχή κατοίκηση και ανάπτυξη της πόλης.
Με δεδομένο μάλιστα τον ανέλπιστα μεγάλο αριθμό των ευρημάτων από τις ανασκαφές και παρά την τελική απόφαση για καταγραφή και τελικά κατάχωση της τρίκλιτης βασιλικής του 5ου αιώνα που εντοπίστηκε στον σταθμό Σιντριβανίου (σε αντίθεση με την αρχική πρόταση για αποκόλληση και μεταφορά της πάνω σε ράγες στον αύλειο χώρο του Πανεπιστημίου έξω από τη Θεολογική Σχολή) και την αρχική απόφαση για ίδρυση και λειτουργία μουσείου των ευρημάτων του Μετρό στο Αλκαζάρ (στο ύψος της οδού Βενιζέλου), σε κάθε σταθμό ετοιμάζονται και μίνι μουσεία (υπόγειοι στεγασμένοι χώροι και όχι απλές προθήκες) όπου θα εκτίθενται τα αντίστοιχα ευρήματα και θα παρουσιάζεται η ιστορία τής κάθε περιοχής. Ειδικά μάλιστα για τον σταθμό Αγίας Σοφίας όπου πρόσφατα αποκαλύφθηκε μεγάλο τμήμα της μαρμαροστρωμένης μνημειακού χαρακτήρα ρωμαϊκής οδού του 3ου αιώνα μ.Χ. με συνεχή λειτουργία – και η οποία δεν είναι δυνατό να αποκολληθεί – αποφασίστηκε να δοθεί ολόκληρος ο τέταρτος όροφος του σταθμού (στο ύψος όπου βρίσκεται το τμήμα της οδού) για τη λειτουργία δεύτερου μουσείου.
«Αν η χάραξη μεταφερόταν εξαρχής λίγες δεκάδες μέτρα νοτιότερα – ίσως στο ύψος της σημερινής οδού Βασ. Ηρακλείου -, οι εκπλήξεις θα ήταν σαφώς λιγότερες όπως και οι καθυστερήσεις. Εγκληματική ήταν επίσης η επιλογή για τη δημιουργία αλλεπάλληλων σταθμών σε απόσταση πολύ μικρότερη από ένα χιλιόμετρο μεταξύ τους. Ο συρμός δεν θα προλαβαίνει να αναπτύξει ταχύτητα και θα πρέπει να κόψει μεταξύ των σταθμών Βενιζέλου – Αγίας Σοφίας – Σιντριβανίου λ.χ. Ετσι όμως εξασφαλίσαμε αλλεπάλληλες τρύπες, ορύγματα, ευρήματα, θέσεις εργασίας και τελικά προβλήματα», σχολίαζε στα «ΝΕΑ» έμπειρος αρχαιολόγος της πόλης.
Παρ' όλ' αυτά, από τα 13 ορύγματα-σταθμούς του Μετρό (ΝΣ Σταθμός, Δημοκρατίας, Βενιζέλου, Σιντριβανίου, Πανεπιστημίου, Παπάφη, Ευκλείδη, Φλέμινγκ, Αναλήψεως, Πατρικίου, Βούλγαρη και Ν. Ελβετίας) οι αρχαιολογικές εργασίες έχουν ολοκληρωθεί στους δέκα, στους δύο (Δημοκρατίας και Αγίας Σοφίας) αναμένεται μέχρι το τέλος του χρόνου η ολοκλήρωση, και μόνο στον σταθμό Βενιζέλου προβλέπεται παράταση των εργασιών λόγω των αλλεπάλληλων σημαντικών ευρημάτων στο ύψος του αρχαιότερου οδικού άξονα της πόλης.

Η ρωμαϊκή τρίλιζα κάτω από τη Θεσσαλονίκη

Τα Νέα, 23.08.2012

Της Βίκυς Χαρισοπούλου

Φαντάζεστε έναν δρόμο φαρδύ (πλάτους 10 και πλέον μέτρων), στρωμένο με χοντρές, βαριές μαρμάρινες πλάκες, οριοθετημένο με μαρμάρινα κράσπεδα και κιονοστοιχίες, και στον δρόμο αυτόν να κινούνται άμαξες και πεζοί και ζώα και στρατιώτες και αυτοκράτορες και…
Και σε μια γωνιά του δρόμου – του όχι και τόσο πολυσύχναστου παρά το… «maximus» του χαρακτήρα του – να είναι χαραγμένη, σχεδόν φιλοτεχνημένη, μια τεράστια «τρίλιζα»; Ναι, το γνωστό παιχνίδι που παίζεται ακόμη και σήμερα. Και… τρίλιζα να παίζουν καταμεσής του δρόμου ρωμαίοι στρατιώτες και εκατόνταρχοι;
Η υπερμεγέθης τρίλιζα της decumanus maximus (πρόγονος της σημερινής Εγνατίας οδού) εντοπίστηκε στο ύψος της σημερινής οδού Αγίας Σοφίας, λίγα μόλις μέτρα κάτω από το οδόστρωμα της πολύπαθης – και από τις εργασίες διάνοιξης του μετρό – Εγνατίας οδού και έχει διάμετρο περί τα δύο μέτρα.
Οι αρχαιολόγοι που εργάζονται στο πλαίσιο των ανασκαφών για τη διάνοιξη της σήραγγας του μετρό δεν κατέληξαν στην ακριβή χρονολόγηση του εντυπωσιακού ευρήματος, καθώς η οδός στην οποία εντοπίστηκε φέρεται να «χαράχθηκε» μετά τον 3ο μ.Χ. αιώνα και διατηρήθηκε τουλάχιστον για τρεις αιώνες αργότερα (ως και τον 6ο μ.Χ.).
Πρόκειται για ρωμαϊκού χαρακτήρα μνημειακή οδό (decumanus είναι ο λατινικός όρος που αφορούσε μεγάλες οδούς ρωμαϊκών πόλεων που ήταν προσανατολισμένες από τα ανατολικά προς τα δυτικά και συνήθως κοσμούνταν στην αρχή και στο τέλος του από πλατείες). Η αποκάλυψη των ανασκαφών αφορά τμήμα της οδού μήκους 82,5 και πλάτους 10 μέτρων.
Η «γέννηση» της οδού ανάγεται στον 3ο π.Χ. αιώνα – εποχή ίδρυσης της πόλης από τον βασιλιά Κάσσανδρο. Τα ίχνη του αρχαίου μακεδονικού δρόμου βρίσκονται περί τα δύο μέτρα κάτω από τον λιθόστρωτο και εμφανώς ευρύτερο και πολυτελέστερο ρωμαϊκό δρόμο που «χτίστηκε» πάνω του περί τον 3ο μ.Χ. αιώνα.
Επί τέσσερις και πλέον αιώνες ο δρόμος, που επαναχαράσσεται με το ιπποδάμειο σύστημα πολεοδομίας, μετατρέπεται σε βασική οδική αρτηρία της πόλης.
Η decumanus maximus της Θεσσαλονίκης είναι στρωμένη με μαρμάρινες πλάκες πάχους 15 εκατοστών και οριοθετείται με μαρμάρινα κράσπεδα πλάτους 4,7 μέτρων. Στο νότιο τμήμα της (το βόρειο δεν ανασκάφηκε καθώς «εφάπτεται των ορίων του σκάμματος του σταθμού) σώζονται τα ερείπια κτιρίων ενώ ανάμεσα στον δρόμο και στα κτίρια παρεμβαλλόταν, όπως και σήμερα συμβαίνει στις πόλεις, πυκνό δίκτυο κτιστών πήλινων και μολύβδινων αγωγών, που εξυπηρετούσαν τις ανάγκες ύδρευσης και αποχέτευσης. Είναι χαρακτηριστικό μάλιστα ότι οι άψογα μονωμένοι αγωγοί ύδρευσης περνούσαν μέσα από αυτούς της αποχέτευσης χωρίς ποτέ να σημειωθούν διαρροές. Ο δρόμος αλλάζει μορφή (πλάτος, μήκος, χρήση) ανά τους αιώνες. Η Ρωμαϊκή οδός, μετά τους σεισμούς του 620 μ.Χ. και την καταστροφή πολλών μνημείων της πόλης, «στενεύει», στη διάρκεια της Τουρκοκρατίας γίνεται και πάλι μονοπάτι, τον 19ο αιώνα στρώνεται με ιταλικούς κυβόλιθους και πάνω του στρώνονται οι γραμμές του τραμ που περνά και αυτό κάτω από την αψίδα του Γαλέριου, όπως φαίνεται σε φωτογραφίες της Θεσσαλονίκης των αρχών του προηγούμενου (20ού) αιώνα.
Η ανασκαφή έγινε στο πλαίσιο των αρχαιολογικών εργασιών που γίνονται και από την 9η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων παράλληλα με τις εργασίες για τη διάνοιξη του μετρό της Θεσσαλονίκης. Στη διάρκεια της ίδιας ανασκαφής (αρμοδιότητας της 9ης Εφορείας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων) που άρχισε το 2007 και συνεχίζεται αποκαλύφθηκε πλήθος κινητών ευρημάτων (κοσμήματα, χριστιανικά σύμβολα και εκκλησιαστικά σκεύη, εργαλεία κ.ά. της βυζαντινής Θεσσαλονίκης) και εκατοντάδες χρυσά και χάλκινα νομίσματα.

Σε τροχιά η επέκταση του Μετρό της Θεσσαλονίκης

Τα Νέα, 06.07.2012

Σε τροχιά μπαίνει η δεύτερη φάση του διαγωνισμού για την επέκταση του Μετρό Θεσσαλονίκης προς Καλαμαριά. Το νέο τμήμα του δικτύου, που θα έχει πέντε νέους Σταθμούς (Νομαρχία, Καλαμαριά, Αρετσού, Νέα Κρήνη και Μίκρα) και 4,78 χλμ. υπόγειας γραμμής, προβλέπεται να κοστίσει 518.000.000 ευρώ, πλέον ΦΠΑ.

Οπως είναι γνωστό έχει ενταχθεί για χρηματοδότηση στο ΕΣΠΑ.

Την Παρασκευή, υποβλήθηκαν στην Αττικό Μετρό οι φάκελοι με τις τεχνικές και οικονομικές προσφορές για την δεύτερη φάση του διαγωνισμού, από τα προεπιλεχθέντα κατά την Α' Φάση του έργου κατασκευαστικά σχήματα / εταιρείες:

1. ΑΕΓΕΚ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΗ – IMPREGILO – SELI – ANSALDO STS
2. ΑΚΤΩΡ Α.Τ.Ε.
3. ΤΕΡΝΑ Α.Ε. – ALPINE BAU GMBH – FCC CONSTRUCCION S.A.
4. J&P – ΑΒΑΞ ΑΕ – GHELLA SPA – ALSTOM TRANSPORT SA

Οι προσφορές των τεσσάρων διαγωνιζομένων θα αξιολογηθούν από την Αττικό Μετρό ΑΕ και αναμένεται μέχρι το τέλος του έτους η εταιρεία να έχει προχωρήσει στην εγκατάσταση του νέου αναδόχου, προκειμένου να ξεκινήσει η εργολαβία.

Σύμφωνα με την Αττικό Μετρό η επέκταση του μετρό Θεσσαλονίκης προς Καλαμαριά αναμένεται να εξυπηρετεί καθημερινά περισσότερους από 63.000 επιβάτες, μειώνοντας αισθητά το χρόνο που απαιτείται για να φθάσουν σήμερα στο κέντρο της πόλης.

Μια ρωμαϊκή «πόλη» κάτω από την Εγνατία

Τα Νέα, 26.06.2012

Της Βίκυς Χαρισοπούλου

Ηταν πολλοί εκείνοι που αψήφησαν τους 35 βαθμούς του «υγρού» θεσσαλονικιώτικου μεσημεριού, ανηφόρησαν την οδό Αγίας Σοφίας ώς το ύψος της σημερινής Εγνατίας Οδού, φόρεσαν κάσκες και ταξίδεψαν 23 αιώνες πίσω και λίγα μέτρα κάτω από την επιφάνεια του δρόμου ώς την Decumanus Μaximus των Ρωμαίων

Είκοσι τρεις αιώνες συνεχούς «ζωής» – από τον 3ο π.Χ. αιώνα της ίδρυσης της πόλης ώς τις αρχές του 20ού – έχει η βασική οδική αρτηρία της Θεσσαλονίκης (η «καταχρηστικά» ονομαζόμενη σήμερα Εγνατία Οδός, καθώς η πραγματική Εγνατία Οδός περνά έξω από την πόλη της Θεσσαλονίκης) τμήμα της οποίας αποκαλύφθηκε στις ανασκαφές για τη διάνοιξη των σηράγγων του Μετρό. Και η ανοιχτή ξενάγηση για το κοινό που διοργάνωσε η εταιρεία Αττικό Μετρό στον σταθμό Αγια Σοφία το αποδεικνύει.
Μαρμάρινες πλάκες τεραστίων διαστάσεων, ίχνη από αμαξοτροχιές, ίχνη από τρίλιζα εποχής (χαραγμένη πάνω στον δρόμο όπου λόγω του ότι οι άμαξες της εποχής περνούσαν αραιά και πού επέτρεπαν στα παιδιά αλλά και τους μεγάλους να στήνουν το παιχνίδι τους στον άνετο χώρο του μεγάλου δρόμου), ίχνη από ογκώδη στυλοβάτη (στήριζε σειρά από κίονες, επτά από τις βάσεις των οποίων διασώζονται – στο πρότυπο των ρωμαϊκών via colonnata), ίχνη από μια πλατεία, ένα οικοδόμημα με βρύση (κρηνιαίο) στο κέντρο του, συνθέτουν τα ευρήματα των αρχαιολόγων στη διετή και πλέον ανασκαφή τους στο στη διασταύρωση των σημερινών οδών Αγίας Σοφίας και Εγνατία (όπου και ο σταθμός του υπό κατασκευή Μετρό).
Η μαρμαροστρωμένη οδός «χαράχθηκε» μετά τον 3ο μ.Χ. αιώνα και διατηρήθηκε τουλάχιστον για τρεις αιώνες αργότερα (ώς και τον 6ο μ.Χ.). Πρόκειται για ρωμαϊκού χαρακτήρα μνημειακή οδό (decumanus είναι ο λατινικός όρος που αφορούσε μεγάλες οδούς ρωμαϊκών πόλεων που ήταν προσανατολισμένες από τα ανατολικά προς τα δυτικά και συνήθως κοσμούνταν στην αρχή και το τέλος τους από πλατείες). Η αποκάλυψη των ανασκαφών αφορά τμήμα της οδού μήκους 82,5 και πλάτους 10 μέτρων. Η Decumanus Maximus της Θεσσαλονίκης είναι στρωμένη με μαρμάρινες πλάκες πάχους 15 εκατοστών και οριοθετείται με μαρμάρινα κράσπεδα πλάτους 4,70 μέτρων. Στο νότιο τμήμα της (το βόρειο δεν ανασκάφθηκε καθώς «εφάπτεται των ορίων του σκάμματος του σταθμού») σώζονται τα ερείπια κτιρίων, ενώ ανάμεσα στον δρόμο και τα κτίρια παρεμβαλλόταν, όπως και σήμερα συμβαίνει στις πόλεις, πυκνό δίκτυο κτιστών, πήλινων και μολύβδινων αγωγών, που εξυπηρετούσαν τις ανάγκες ύδρευσης και αποχέτευσης. Είναι χαρακτηριστικό μάλιστα ότι οι άψογα μονωμένοι αγωγοί ύδρευσης περνούσαν μέσα από αυτούς της αποχέτευσης χωρίς ποτέ να σημειωθούν διαρροές.
Ο δρόμος που αποκαλύφθηκε φέρεται να άλλαξε μορφή (πλάτος, μήκος, χρήση) ανά τους αιώνες. Η ρωμαϊκή οδός είναι χτισμένη πάνω σε προχριστιανικό και ελληνιστικών χρόνων μονοπάτι, μετά τους σεισμούς του 620 μ.Χ. και την καταστροφή πολλών μνημείων της πόλης «στενεύει» – το πλάτος της καλύπτεται από οικοδομήματα, στη διάρκεια της Τουρκοκρατίας γίνεται και πάλι μονοπάτι, τον 19ο αιώνα στρώνεται με ιταλικούς κυβόλιθους και πάνω του στρώνονται οι γραμμές του τραμ το οποίο ακολουθεί τη δική της πορεία. Περνά κι αυτό κάτω από την αψίδα του Γαλερίου όπως και η ρωμαϊκή πρόγονος του δρόμου…
Στις ανασκαφές εντοπίστηκε θησαυρός 221 χάλκινων νομισμάτων, που χρονολογούνται επί Ιουστινιανού (527-565), Μανουήλ Κομνηνού, Θεόδωρου Κομνηνού Δούκα, Ιωάννη Κομνηνού Δούκα, Ανδρόνικου Β' και Ανδρόνικου Γ' Παλαιολόγου και αξιόλογα δείγματα εφυαλωμένων βυζαντινών αγγείων εξαιρετικής ποιότητας.

Διαμαρτυρία των εργαζομένων στο Μετρό Θεσσαλονίκης για τα δεδουλευμένα τους

Τα Νέα, 11.06.2012

Κατέβηκαν στους δρόμους

Στους δρόμους κατέβηκαν οι 200 εργαζόμενοι στο Μετρό Θεσσαλονίκης, διεκδικώντας τα δεδουλευμένα τους από τον Μάρτιο του 2012 και εκφράζοντας την έντονη ανησυχία τους για το μέλλον του έργου.

Η πορεία διαμαρτυρίας κατέληξε στο Δημαρχιακό Μέγαρο, όπου οι εργαζόμενοι θα συμμετάσχουν στη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου με σκοπό να θέσουν επί τάπητος τα ζητήματά τους, όπως δήλωσε στο ΑΠΕ ο πρόεδρος του σωματείου τους, Γιώργος Κόκκινος.

Ο ίδιος επεσήμανε ότι το κλίμα πυροδότησε η συνέντευξη του προέδρου της Αττικό Μετρό ΑΕ, Χρήστου Τσίτουρα σε τοπικό φύλλο, στην οποία και αναφέρει ότι οι εργαζόμενοι πληρώνονται κανονικά, ενώ εκφράζει έντονα και τις ανησυχίες του για την ολοκλήρωσή του πρότζεκτ, λόγω αδυναμίας χρηματοδότησής του από την κατασκευάστρια κοινοπραξία.

Πάντως, οι εργαζόμενοι, που από σήμερα, Δευτέρα, πραγματοποιούν 24ωρες απεργίες, έχουν ήδη αποφασίσει να προχωρήσουν σε επίσχεση εργασίας, ενώ προτίθενται να εντείνουν και την απεργιακή τους στάση.

Ο κουμανταδόρος του «Γιωρίκα»

Τα Νέα, 30.03.2012

ΘΩΜΑΣ ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΟΣ, χειριστής μετροπόντικα

Εκπαιδεύτηκε στη διάνοιξη τούνελ από ιταλούς μηχανικούς, στην εκτροπή του Αχελώου, το 1998. Με σπουδές μηχανικού αεροσκαφών, ενθουσιάστηκε τόσο από το τεράστιο τρυπάνι, 220 μέτρων, που είχε μπροστά του, που έγινε τελικά χειριστής εκσκαφέα κάτω από τη γη. Με προϋπηρεσία για τριάμισι χρόνια και στα εργοτάξια του Μετρό στην Αθήνα, σήμερα ο Θωμάς Καραγεώργος είναι ένας από τους τρεις χειριστές του μετροπόντικα που διανοίγει σήραγγες και στη Θεσσαλονίκη.
Κλεισμένος στην καμπίνα του, σε βάθος 30 μέτρων κάτω από την άσφαλτο, κουμαντάρει με το χειριστήριο εναλλάξ τον «Κωστίκα» και τον «Γιωρίκα», τα δύο μεγάλα περιστρεφόμενα τρυπάνια, που ήδη, σε τρία χρόνια, έχουν σκάψει πεντέμισι (από τα οκτώμισι) χιλιόμετρα στις δύο κατευθύνσεις. «Είμαι σε καμπίνα μόλις 2Χ1 μ., πάντως πιο ασφαλής εδώ, συγκριτικά με τους συναδέλφους μου έξω. Το σίγουρο είναι πως, με το που κλείνεσαι εδώ, οφείλεις να ξεχνάς όλα τ' άλλα που σ' απασχολούν.
Δεν πρέπει ούτε να σκέφτεσαι πως ακριβώς πάνω σου είναι σπίτια και Ι.Χ. Θέλει προσοχή, καθώς αλλάζει συνεχώς η ποιότητα του εδάφους όπου σκάβουμε, οπότε ανάλογα πρέπει τότε να κινηθούμε…», περιγράφει. «Και η κεφαλή του μετροπόντικα, που μοιάζει με περιστρεφόμενη σβούρα, δεν ξέρεις ανά πάσα στιγμή πού θα στραφεί. Ζητούμενο, δηλαδή, για μένα είναι να οδηγώ διαρκώς το μηχάνημα στην ακριβώς προβλεπόμενη χάραξη της γραμμής. Εδώ κάτω 'παίζουμε' με ακρίβεια εκατοστών…», σημειώνει ο 43χρονος Καρδιτσιώτης.

Επείγουσα έρευνα για τον υδράργυρο σε εργοτάξιο του μετρό Θεσσαλονίκης

Τα Νέα, 16.03.2012

Καθαρός ο αέρας στο σημείο

Κατεπείγουσα προκαταρκτική εξέταση διέταξε η εισαγγελία Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης μετά την εντοπισμό ποσότητας υδραργύρου άγνωστης προέλευσης στον υπό κατασκευή του σταθμού «Βενιζέλου» στο μετρό Θεσσαλονίκης. Ο πταισματοδίκης που ανέλαβε την έρευνα θα εξετάσει τα αδικήματα της έκθεσης κατά συρροή και της κοινά επικίνδυνης σωματικής βλάβης.

Ο υδράργυρος, βάρους περίπου 300 γραμμαρίων, εντοπίστηκε σε στερεά μορφή πριν από λίγες ημέρες κατά την διάρκεια αρχαιολογικών εργασιών.

Σύμφωνα με Το Βήμα, το εργοτάξιο έχει κλείσει με εντολή της Επιθεώρησης Εργασίας, οι εργαζόμενοι υποβάλλονται σε εξετάσεις, και η απομάκρυνση του επικίνδυνου υλικού έχει ανατεθεί σε ιδιωτική εταιρεία.

Το θετικό πάντως είναι ότι το τοξικό μέταλλο δεν έχει ανιχνευθεί στον αέρα του εργοταξίου -ο υδράργυρος είναι τοξικός μόνο σε περίπτωση εισπνοής ή κατάποσης.

Δεδομένου ότι το υλικό βρέθηκε στο υπέδαφος οδηγεί στην πιθανή εξήγηση ότι προήλθε από τις δραστηριότητες αργυροχρυσοχόων πριν αιώνες.

Κανένας κίνδυνος από τον υδράργυρο, σε εργοτάξιο του μετρό της Θεσσαλονίκης

Τα Νέα, 15.03.2012

Δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος για τους εργαζόμενους του μετρό της Θεσσαλονίκης, αλλά και για τη δημόσια υγεία γενικότερα, από την ποσότητα υδραργύρου που εντοπίστηκε σε εργοτάξιο, όπως διαβεβαιώνει η ανάδοχος κοινοπραξία κατασκευής του έργου.

Όπως έγινε γνωστό, την περασμένη Δευτέρα, στη διάρκεια αρχαιολογικών ανασκαφών στον υπό κατασκευή σταθμό Βενιζέλου, στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, και σε βάθος 4,5 μέτρων από την επιφάνεια, βρέθηκαν ακανόνιστου σχήματος σφαιρίδια, μικρού διαμετρήματος, πιθανόν από υδράργυρο.

Η κοινοπραξία απέκλεισε το χώρο και διέκοψε όλες τις εργασίες στο εργοτάξιο, ενώ ανέθεσε σε ιδιωτική εταιρία, που δραστηριοποιείται στον τομέα εξυγίανσης ρυπασμένων εδαφών και υπόγειων νερών, τον έλεγχο και την ασφαλή απομάκρυνση των ύποπτων σφαιριδίων.

Το Βυζάντιο στον Θερμαϊκό

Τα Νέα, 02.03.2012

Της Βίκυς Χαρισοπούλου

ΜΑΡΜΑΡΟΣΤΡΩΜΕΝΗ ΟΔΟ ΤΟΥ 3ου ΑΙΩΝΑ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕ ΤΟ ΜΕΤΡΟ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Ενα σημαντικό εύρημα ανακοινώθηκε στο 25ο συνέδριο για το αρχαιολογικό έργο της χρονιάς που πέρασε στον βορειοελλαδικό χώρο – ένα συνέδριο κατά τα άλλα αμήχανο και με μικρή συμμετοχή. Πρόκειται για τη μνημειακού χαρακτήρα βυζαντινή οδό που εντοπίστηκε στο κέντρο της Θεσσαλονίκης (Αγίας Σοφίας και Εγνατία) κατά τη διάρκεια των ανασκαφών για τη διάνοιξη των σηράγγων του Μετρό.
Η μαρμαροστρωμένη οδός «χαράχθηκε» μετά τον 3ο αιώνα μ.Χ. και διατηρήθηκε τουλάχιστον για τρεις αιώνες (έως και τον 6ο μ.Χ.). Πρόκειται για ρωμαϊκού χαρακτήρα μνημειακή οδό (decumanus είναι ο λατινικός όρος που αφορούσε μεγάλες οδούς ρωμαϊκών πόλεων που ήταν προσανατολισμένες από τα ανατολικά προς τα δυτικά και συνήθως κοσμούνταν στην αρχή και στο τέλος τους από πλατείες.) Η αποκάλυψη των ανασκαφών αφορά τμήμα της οδού μήκους 70 και πλέον μέτρων.
Η decumanus maximus της Θεσσαλονίκης είναι στρωμένη με μαρμάρινες πλάκες και οριοθετείται με μαρμάρινα κράσπεδα. Στο νότιο τμήμα της (το βόρειο δεν έχει ανασκαφεί καθώς εφάπτεται των ορίων του σκάμματος του σταθμού) σώζονται τα ερείπια (οι βάσεις και ίχνη των κιόνων) μιας κιονοστοιχίας η οποία κοσμούσε και διαχώριζε την οδό από τις όψεις της οικοδομικής νησίδας και των καταστημάτων που έφερε. Ανάμεσα στον δρόμο και στα κτίρια παρεμβαλλόταν, όπως και σήμερα συμβαίνει στις πόλεις, πυκνό δίκτυο κτιστών, πήλινων και μολύβδινων αγωγών που εξυπηρετούσαν τις ανάγκες ύδρευσης και αποχέτευσης.
Η οδός που εντοπίστηκε σε βάθος περίπου τριών μέτρων από το σημερινό οδόστρωμα, μετά τον 6ο αιώνα έως και τα νεότερα χρόνια άλλαζε μορφή, γινόταν όλο και λιτότερη και καλυπτόταν από αλλεπάλληλα στρώματα χωμάτινων και πέτρινων καταστρωμάτων, όπως διαφαίνεται μετά την ανασκαφή.
Η ανασκαφή έγινε στο πλαίσιο των αρχαιολογικών εργασιών που γίνονται και από την 9η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων παράλληλα με τις εργασίες για τη διάνοιξη του Μετρό της Θεσσαλονίκης. Κατά τη διάρκεια της ίδιας ανασκαφής, που άρχισε το 2006 και συνεχίζεται με φρενήρεις ρυθμούς, αποκαλύφθηκαν πλήθος κινητά ευρήματα (κοσμήματα, χριστιανικά σύμβολα και εκκλησιαστικά σκεύη, εργαλεία κτλ. της βυζαντινής Θεσσαλονίκης), αλλά και σειρά ευρημάτων μνημειακού χαρακτήρα (όπως η decumanus maximus), καθώς και δύο παλαιοχριστιανικοί κοιμητηριακοί ναοί (στην περιοχή της Πλατείας Δημοκρατίας και στο Σιντριβάνι).